شمس تبریزی
برچسب:
نویسنده: کاوه رستگار
شكسته باد قلمم، اگر بسرايم، برای آن كه بگويند؛
«شاعر است»، يعني صراف،
و بنگارم، برای آن كه بگويند:
«اهل قلم است» يعني سودا ورز؛
و در اين نمايشْبازار عرضة خود، كالايی باشم زرورق پيچ؛ فريفتار نگاهها، يا باد به غبغب افكنندهيی تهي مغز، ويرانساز گوشها، يا دلقگكی رقصنده در هر باد و آنچه «پسندٍ روز» نام دارد...
***
واي بر من! و شكسته باد قلمم؛ شكستهتر.